زني از خانه بيرون آمد و سه پيرمرد را با چهره هاي زيبا جلوي در ديد.
به آنها گفت: « من شما را نمي شناسم ولي فکر مي کنم گرسنه باشيد، بفرمائيد داخل تا چيزي براي خوردن به شما بدهم.»
آنها پرسيدند:« آيا شوهرتان خانه است؟»
زن گفت: « نه، او به دنبال کاري بيرون از خانه رفته.»
آنها گفتند: « پس ما نمي توانيم وارد شويم منتظر مي مانيم.»
عصر وقتي شوهر به خانه برگشت، زن ماجرا را براي او تعريف کرد.
شوهرش به او گفت: « برو به آنها بگو شوهرم آمده، بفرمائيد داخل.»
زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. آنها گفتند: « ما با هم داخل خانه نمي شويم.»
زن با تعجب پرسيد: « چرا!؟» يکي از پيرمردها به ديگري اشاره کرد و گفت:« نام او ثروت است.» و به پيرمرد ديگر اشاره کرد و گفت:« نام او موفقيت است. و نام من عشق است، حالا انتخاب کنيد که کدام يک از ما وارد خانه شما شويم.»
زن پيش شوهرش برگشت و ماجرا را تعريف کرد. شوهـر گفت:« چه خوب، ثـروت را دعوت کنيم تا خانه مان پر از ثروت شود! » ولي همسرش مخالفت کرد و گفت:« چرا موفقيت را دعوت نکنيم؟»
فرزند خانه که سخنان آنها را مي شنيد، پيشنهاد کرد:« بگذاريد عشق را دعوت کنيم تا خانه پر از عشق و محبت شود.»
مرد و زن هر دو موافقت کردند. زن بيرون رفت و گفت:« کدام يک از شما عشق است؟ او مهمان ماست.»
عشق بلند شد و ثروت و موفقيت هم بلند شدند و دنبال او راه افتادند. زن با تعجب پرسيد:« شما ديگر چرا مي آييد؟»
پيرمردها با هم گفتند:« اگر شما ثروت يا موفقيت را دعوت مي کرديد، بقيه نمي آمدند ولي هرجا که عشق است ثروت و موفقيت هم هست! »

آري… با عشق هر آنچه که مي خواهيد مي توانيد به دست آورديد

۱ـ در مواقع بيكاري مشغول قتل عام ايام هستم .

۲ـ در امواج نگاهش اين كشتي دلم بود كه غرق شد .

۳ـ چشمانش شور بود اما خودش بي نمك .

۴ـ هيچكس گرسنه نيست ، همه روزي چند وعده گول مي خورند .

۵ـ براي به هدف رسيدن بايد رسيده شد .

۶ـ فرداي كشورهاي عقب افتاده ، ديروز كشورهاي متمدن است .

۷ـ هنگام وزيدن باد هاي شديد ، چراغ هاي خاموش هستند كه هراسي ندارند .

۸ـ گفتني ها را بايد گفت چون بيات مي شود و از دهن مي افتد .

۹ـ ولخرجي هاي زياد ، دخلم را در آورد .

۱۰ـ در دنياي سياستمدارها بعضي ها اسباب بازي هستند و بعضي ها هم بازي.

۱۱ـ هشت به هفت گفت ، من روي پاهاي خودم ايستاده ام اما تو خيلي سر به هوايي.

۱۲ـ زندگي زيباست اما عادلانه نيست .

۱۳ـ نان حلال در هيچ سفره اي بيات نمي شود .

۱۴ـ زيبايي اش را به لوازم آرايشش تبريك گفتم .

۱۵ـ  گاهي حتي تاجر نمك هم نمك نشناس مي شود .

۱۶ـ آتشفشان درون گاهي با فرياد و گاهي با اشك فوران مي زند .

۱۷ـ بعضي ها صدايشان ضعيف است و بعضي ها گوش هايشان كثيف .

۱۸ـ بعضي از محرم ها با يك نقطه مجرم مي شوند .

۱۹ـ براي آنكه از خاطرات دوران مجردي لذت ببرد ، ازدواج كرد .

۲۰ـ بعضي ها وضعشان توپ است اما توپ تخم مرغي .

برای آب خنک خوردن احتیاجی به زندان رفتن نیست ، فقط کافی است در یخچال را باز کنید.

پسر كوچكی وارد داروخانه شدكارتنی را به سمت تلفن هل داد. روی كارتن رفت تا دستش  به دكمه های تلفن برسد و شروع كرد به گرفتن شماره ای هفت رقمی.مسئول داروخانه متوجه پسر بود و به مكالماتش گوش داد.پسرك پرسید:خانم می توانم خواهش كنم كوتاه كردن چمن ها را به من بسپارید؟  زن پاسخ داد: كسی هست كه این كار را برایم انجام می دهد. پسرك گفت: خانم من این كار را نصف قیمتی كه او می گیرد انجام خواهم داد. زن در جوابش گفت: از كار این فرد كاملا راضی ام.

پسرك بیشتر اصرار كرد و پیشنهاد داد: من پیاده رو و جدول جلوی خانه را هم برای تان جارو می كنم در این صورت شما در یكشنبه زیبا ترین چمن را در كل شهر خواهید داشت. مجددا زن پاسخ منفی داد.

پسرك در حالی كه لبخندی بر لب داشت گوشی را گذاشت.

مسئول داروخانه كه به صحبت های او گوش داده بود به سمتش رفت و گفت: پسر از رفتارت خوشم می آید، به خاطر این كه روحیه ی خاص و خوبی داری،دوست دارم كاری به تو پیشنهاد بدهم.

مدتهاست که دیگر نه بویی را می شنوم

و نه صدایی را...

آرش گفت : زمین کوچک است. تیر و کمانی می خواهم تا جهان را بزرگ کنم.

به آفرید گفت : بیا عاشق شویم. جهان بزرگ خواهد شد، بی تیر و بی کمان.

به آفرید کمانی به قامت رنگین کمان داشت و تیری به بلندای ستاره، کمانش دلش بود و تیرش عشق.

به آفرید گفت : از این کمان تیری بینداز، این تیر، ملکوت را به زمین می دوزد.

آرش اما کمانش غیرتش بود و جز خود تیری نداشت.

آرش می گفت : جهان به عیاران محتاج تر است تا به عاشقان. وقتی که عاشقی تنها تیری برای خودت می اندازی و جهان خودت را می گستری. اما وقتی عیاری، خودت تیری، پرتاب میشوی، تا جهان برای دیگران وسعت یابد.

به آفرید گفت : کاش عاشقان همان عیاران بودند و عیاران همان عاشقان.
آن گاه کمان دل و تیر عشقش را به آرش داد.

و چنین شد که کمان آرش رنگین شد و قامتش به بلندای ستاره.
و تیری انداخت. تیری که هزاران سال است که می رود.

هیچ کس اما نمی داند اگر به آفرید نبود، تیر آرش این همه دور نمی رفت.

اگه یه روز فرزندی داشته باشم، بیشتر از هر اسباب‌بازی دیگه‌ای براش بادکنک می‌خرم.
 بازی با بادکنک خیلی چیزا رو به بچه یاد می‌ده.
 بهش یاد می‌ده که باید بزرگ باشه اما سبک، تا بتونه بالاتر بره.
 بهش یاد می‌ده که چیزای دوست داشتنی می‌تونن توی یه لحظه، حتی بدون هیچ دلیلی و بدون هیچ مقصری از بین برن، پس نباید زیاد بهشون وابسته بشه.
 و مهمتر از همه بهش یاد می‌ده که وقتی چیزی رو دوست داره نباید اونقدر بهش نزدیک بشه و بهش فشار بیاره که راه نفس کشیدنش رو ببنده، چون ممکنه برای همیشه از دستش بده

" هفت بار روح خویش را تحقیر کردم:
نخستین بار هنگامی بود که برای رسیدن به بلندمرتبگی، خود را فروتن نشان می‌داد.
دومین بار آن هنگام که در مقابل فلجها می‌لنگید.
سومین بار آن زمان که در انتخاب خویش بین آسان و سخت، آسان را برگزید.
چهارمین بار وقتی که مرتکب گناهی شد و به خویشتن تسلی داد که دیگران هم گناه می‌کنند.
پنجمین بار آنگاه که به علت ضعف و ناتوانی از کاری سر باز زدو صبر را حمل بر قدرت و توانایی‌اش دانست.
ششمین باز زمانی که چهره‌ای زشت را تحقیر کرد در حالی که نمی‌دانست آن چهره یکی از نقابهای خویش است.
و هفتمین بار وقتی که زبان به مدح و ستایش گشود و انگاشت که فضیلت است.
شاید کسی را که با او خندیده‌ای فراموش کنی، اما هرگز کسی را که با او گریسته‌ای از یاد نخواهی برد. "  . جبران خلیلی جبران

دوستی و چای

دوستی با بعضی آدم ها مثل نوشیدن چای کیسه‌ایست.

هول هولکی و دم دستی. این دوستی‌ها برای رفع تکلیف خوب است.

اما خستگی‌ات را رفع نمی‌کنند. این چای خوردن‌ها دل آدم را باز نمی‌کند.

خاطره نمی‌شود.فقط از سر اجبار می‌خوریشان که فقط چای خورده باشی!

دوستی با بعضی آدمها مثل خوردن چای خارجی است. پر از رنگ و بو.

این دوستی‌ها جون می‌ده برای مهمان‌بازی برای تعریف کردن لطیفه‌های خنده‌دار.

این چای زود دم خارجی را می‌ریزی در فنجان بزرگ.

می‌نشینی با شکلات فندقی می‌خوری و فکر می‌کنی خوشحال‌ترین آدم روی زمینی.

فقط نمی‌دانی چرا باقی چای که مانده در فنجان بعد از یکی دو ساعت می‌شود رنگ قیر.

یک مایع سیاه که چنان به دیواره فنجان رنگ می‌دهد که انگار در آن مرکب چین           ریخته بودی نه چای!

دوستی با بعضی آدم‌ها مثل نوشیدن چای سرگل لاهیجان است. باید نرم دم بکشد.

باید انتظارش را بکشی. باید برای عطر و رنگش منتظر بمانی. باید صبر کنی.

آرام باشی و مقدماتش را فراهم کنی. باید آن را بریزی در یک استکان کوچک کمر باریک.